Kim bilir hangi ağaçta tabutunun tahtası belki de çocukken üzerinde hayaller kurduğun salıncak ağacıdır kim bilir. Kimine göre feryat kimine göre çığlık kimine göre figandır Yas halbuki er yada geç Düşman'ları yok etme

Herkes sanır ki ''Selvi boylum Alyazmalım ''bir aşkın filmi ! Oysa İlyas'a aşıktı Asya , Cemşit' i sevdi ! Aşk ömürde bir defa olur , Ama insan iyiyi güzeli hep severdi ! Asya

Özleyeceksin! Kızıyordu, kıskanıyordu, küsüyordu, çok soru soruyordu; ama beni seviyordu diyeceksin! - Nazım Hikmet

Hâlâ adını sorarsan bana. Adın bende hiç bitmeyen bir gönül hecesi.. Acını sakın sorma.! Acın, kapalı gişe bir filmin en hüzünlü sahnesi. Acın, bitmiş bir ömrün hazin hikâyesi.. Ben mi? Aklına bile gelmem

Herkes 'ilk' olmak ister. İlk aşk, ilk öpücük, Oysa ilk geçicidir. Sahip olduğunuz hangi ilk hala sizin? Ama kimsenin istemediği son farklıdır. Çünkü ondan ötesi yoktur. Heyecandan avuçlarınızın terleyerek tuttuğu 'ilk' elle değil.

İnsan bazen, göğsünü yumruklayarak hüngür hüngür ağlamak istiyor. İçinde biriken zehri dökebileceğin yer yok başka çünkü. Bir başına, ıssız bir anda gözünden koca okyanuslar indirircesine ağlayacaksın ağlasan ama olmuyor. Göğsünde incecik bir sızı,

Beni unutmak hep çok kolay oldu ! Ben nasıl iyi ki vardım belli değil !..

"Bir gün herkes bir yerlerden ayrılacak; ailesinden, okulundan, memleketinden, arkadaşlarından, işinden, bir sevdiğinden veya sevdiklerinden ve nihayetinde bir gün dünyadan. Siz ayrıldığınız her yere daha önce görülmemiş güzellikler bırakmaya çalışın."

Hayatında birinin olmamasının boşluğu, yanlış kişiyle olmanın stresinden daha iyidir.