Uzun cümleleri bir hiçle kapattım, hiç dedim sustum. Yorgundum; dil yorgunu, yürek yorgunu, yaşam yorgunu, yaşayamama yorgunu. Hep kaçtım yüzleşemedim hayallerimle, sözümü tutamadığım umutlarımla. Mutluluğu küçük kırıntılarda bulan çocuk ruhumla. Aykırı bakışlarımla bir

Kim bilir hangi ağaçta tabutunun tahtası belki de çocukken üzerinde hayaller kurduğun salıncak ağacıdır kim bilir. Kimine göre feryat kimine göre çığlık kimine göre figandır Yas halbuki er yada geç Düşman'ları yok etme